(Winter)snoeien doet toch groeien?

De laatste keer schreef ik dat het eerste principe van snoeien is niet te snoeien. Ik zal deze keer meer over het snoeien van fruitbomen zeggen.

Waarom

Vanwege veredeling en enten zijn deze niet ‘naturel’: in natuur zouden ze zulke grote vruchten niet dragen! Het hout kan dat helaas niet lang volhouden, daarom is een tak maar een bepaald aantal jaren met de verwachte kwaliteit vruchtdragend. Dit is de reden dat fruitbomen regelmatig moeten worden gesnoeid, zodat ze nieuwe takken krijgen, om lucht goed door te laten om de kroon gezond te houden.

Wanneer

Als ze in de herfst in vegetatierust gaan, halen bomen voedingsstoffen uit de bladeren voordat ze gaan vallen, en bergen ze deze in de stam en wortels op. Als je bladverliezende bomen in de winter snoeit, dan neem je weinig van hun energie weg. Daarom groeien ze sneller terug in de lente en daarom doen we renovatie snoeien in de winter, om groei te stimuleren. Dat tenzij er besmettelijke ziektes in de lucht zitten voor die boomsoort. Voor appel en peer zijn de ernstigste ziektes actiever vanaf de lente tot de herfst, maar voor pruim en kers zijn ze erger in de herfst en winter: deze snoei je daarom niet later dan de zomer. Matige vorst is geen probleem, maar tijdens nat weer gaan meer ziektes zoals schimmels rond, dus snoeien vermijden.

Hoe

De structuur leert ons hoe we een plant moeten snoeien. Er zijn eigenlijk twee gepaarde structuren in een boom: het hout en de vaatbundels. Door rekening te houden met deze structuren, blijft uw plant gezonder. Het hout zorgt voor stevigheid en flexibiliteit. Om dit te doen, groeit hout op een ordelijke manier van dik naar dun. Binnen het hout bevinden zich de leidingen voor het sap, de vaatbundels, die ook van dik naar dun zijn gerangschikt en daarvan de druk krijgen voor de stroom van tak naar wortels en andersom.

Om te voorkomen dat de sapstroom wordt belemmerd (waardoor het hout afsterft) laat je altijd een kleinere tak boven het gebied dat u snoeit zitten, ten minste 1/3 van de diameter van de tak eronder. Op nieuw hout staan er geen kleinere takken wel knoppen: snoei dan net boven een in de juiste richting wijzende bladknop, om een mooie kroon te vormen.

Ook belangrijk om te weten vóór je gaat snoeien: sommige planten zijn op nieuw hout al vruchtdragend, anderen niet. Appel en peer bijvoorbeeld niet: als je elk jaar maar de nieuwe takken terugsnoeit, krijg je geen fruit meer.

Let op: Knotten is NIET snoeien! Knotten werd vroeger gebruikt om hout te oogsten voor vuur, veevoer etc., helemaal niet om een ​​boom gezond en productief te houden. Als je een plant knot (of snoeit zodat er niet grote genoeg takken overblijven, of zelfs te veel snoeit: meer dan 20% van de kroon), krijg je alleen maar waterloten en dode stompjes.

Waterloten

Als een plant groeit, bouwt hij zijn houtstructuur op: tak, knop, tak, knop… planten zijn behoorlijk voorzichtig, dus verstoppen ze hier en daar ook wat oppervlakkige verborgen reserveknoppen voor noodgevallen. Die groeien normaal gesproken niet, als alles goed gaat. Sommige planten maken er meer (bv. wilg), andere nauwelijks.

Te hard snoeien zorgt ervoor dat een boom reageert als in een noodsituatie: de verborgen knoppen gaan groeien omdat de sapstroom nergens anders heen kan. Als er te weinig knoppen zijn om de sapstroom te vangen, kan de tak afsterven.

Is er iets mis met waterloten? Niet op zich, behalve hun oppervlakkige hechting; maar als de plant te sterk reageert, wijzen de loten alle kanten op, ook verticaal, waardoor ze zich aan de rest van de structuur niet kunnen aanpassen en te zwak of te zwaar enz. worden. Als er veel waterloten groeien, nemen ze de energie van de boom op, die niet meer naar het bloeien en vruchtzetting gaat. Als ze te dicht op elkaar groeien, laten de loten ook weinig lucht door en worden ze gemakkelijk ziek.

Laat je plant dus niet sterk reageren! En maak waar je snoeit de kleinst mogelijke snoeiwonden met een schoon, scherp mes.

Paola Andreoni, tuinbouwkundige